“Kırmızı bir kapı görüyorum ve siyaha boyamak istiyorum.
Renk yok artık dünyamda her şey siyah….”
Müzik kulağında yankılanırken o yorganın altından ince biçimli bir sol bacağa bakıyordu. Sevdiğinin bacağıydı. Belki de evleneceği kadın. Seviyordu onun. Onunda kendisini sevdiğini düşünüyordu. Kadın onun gibi birini neden seviyordu bilmiyordu ama, pek umurunda da değildi. Anı yaşıyordu. Ölü Ozanlar Derneğinin kitabını okumadan filmini izlemiş ve Carpe Diem’in hangi dile ait olduğunu bilmeden yaşam felsefesi olarak kabul etmişi. Oysa kadın biliyordu. Kitabı da okumuştu. Geniş bir kitaplığı vardı. Raflardan taşıyordu. Adamınsa elinde olan tek şey mizah dergilerinden oluşmuş dağlardı.
| Yazar : Canina - Toplam : - 
“Haftanın yazısı”…
Bu hafta yazan bir tek bendim sanırım?
Teşekkür ediyorum.
Merhaba,
yazıların kısa ve içten, hatta günce tadında tanıdık kelimeler lakin anlamı büyük…
