ewet gerçektende çok güzel bı kitap.acaba gerçekten erkekler böle vazgeçememe duygusu yaşar...
ben bu filmi bugün int te seyrettim çok etkilendim bu film süperden de öte bir şey herkes...
bravo yüreğine sağlık. gene dökdürmüşsün.yüreğin de kalemin gibi .. senin hayranın olmayı...
Yüreğinize sağlık kaleminiz hüç tükenmesin Şiirleriniz çok güzel. İnsanın okurken içine kadar işliyor. Sözleri tüm iliklerimde canlılık...
Gün yüzü görmemiş, hoyrat bir sevdanın son can çekişmeleri bunlar. Burukluğumu bugün üçüncüsünü açtığım sigara paketiyle, gecesi soğuk ve ayazlı, gündüzü yarı aydınlık yarı karanlık İstanbul’un, her sonbahar mevsimi avuçlarıma bıraktığı, Eylül hüznü dışında ele veren hiç bir şey yok. Tek parça bir bedende, paramparça bir yürek taşıyorum. Ölü bir kalbi taşıyorum diri bir bedende, ve asla öldüremediğim hatırasıyla bir anıt gibi duruyor gülen gözleri. Ne söylesem boş, ne yapsam boşuna USTA…
Işıklı reklam panolarıyla süslü caddelerde, kaldırımlar boyu yürüyorum. Her adım biraz daha büyüyen yanlızlığımda ben tükeniyorum. “Bir düş, düşüyor elimden yere, unufak oluyor.” Bilinçaltıma yerleşmiş sinsi bir kiralık katil gibi, en mutlu anlarımda aklıma düşüp, allak bullak ediyor aklımı. Saç diplerime, tırnak uçlarıma, hücrelerime kadar işlemiş. Kalbim onu çarpıyor. Ufuk çizgisinde gördüğüm en uzaklarım, elimi uzatsam dokunacağım en yakınlarım oluyor. Her metre, her dakika, her damla dahada çogalıyor içimde. Bitmiyor bu işkence, bitmiyor USTA…
Zamanla unutursun demişlerdi, bu ateş neden sönmüyor öyleyse? Daha kaç hektar yeşil alanını yakacak ömrümün? Teselli aradığım kadehlerde kaç kere daha alkol komasına girmeli, acil servislerde yatmalıyım? Midemi yıkasalar geçer mi? Kanseri bile tedavi eden doktorlar tedavisi var mı aşk acısının? Kaç tablet ağrı kesici, kaç tablet sinir ilacı içsem unuturum onu? Cevap ver USTA…
Cümlelerim eksik,kelimelerim yarım kalıyor umutsuzluğumu anlatmaya. Bir cep telefonunun, sınırlı metniyle yazılmış kısa bir parağrafıyla yazdı ölüm fermanımı. Soğuk avizeden duyduğum son sözleri sonum oldu. Adam yerine koysaydı belki bu kadar gam yemezdim. Hiç sebepsiz, yok yere bu kadar kolaymı bitecekti kara sevdamız? Mutluluk üstü tozlu albümlerdeki eski fotoğraflardamı kalacaktı? Sevmek bir suç eylemi mi USTA? Utanıyorum hala onu seven yüreğimden, utanıyorum USTA…
Bir insan kendine bu kadar yabancılaşabilirmi? Aynalara bakmaya korkuyorum artık. Buruşturup attığım sitem dolu mektuplar sanki başkası tarafından kaleme alınmış gibi. Daha otuza bile gelmeden yaşım, çökmüşüm, tel tel feda ederken saçlarımı yıllara, ihtiyar bir karamsarlık geçiyor üstümden. Bu gün ayın kaçı, hangi günündeyiz zamanın, saat ihaneti kaç geçiyor? Efkarında bir süresi yok mu USTA?..
Bulanık bir film şeridi gibi aklıma düşüyor. Neresinde olursam olayım evrenin, yüreğimin en kuytu köşeleri, ayak basılmamış duygularım ona ait. Bir İstanbul oluyor, bir İzmir, bir Konya oluyor, bir adı bile konmamış hiç gitmediğim diyar…
Şehirler arası yolculuklarımda omu anımsatmayan bir milimetre kare yer bulsam kandime memleket yapardım. Kendimi İzmir’in sığ sularına atsam dalgalar beni ona götürecek diye korkuyorum… Söylesene USTA ne zaman biter bu anlamsızlığı sol yanımın?..
Barış Akbalı
| Yazar : Barış Akbalı - Toplam : 70 Kez Okundu - 
Harika.:)
Yüreğinize sağlık kaleminiz hüç tükenmesin
